Kristin is a bitch (not my words…)

Gepubliceerd op 2 februari 2026 om 17:18

Sinds we half januari 2026 terug zijn gekomen uit Nederland regent het aan één stuk. Het Portugese zonnetje hebben we nog niet gezien en al regent het hier veel en vaak rond deze tijd van het jaar, dit is uitzonderlijk. Zover als weeronline kan kijken blijft het de komende weken regenen, vandaag zo’n 45 mm en dat is de komende weken zo ongeveer het gemiddelde. Het weerhoudt ons er niet van (leuke woordspeling) om op Maarten zijn verjaardag een winter BBQ te houden, met regenlaarzen aan als dresscode.

 

En zo staan er op een gewone dinsdagavond 50 man onder ons tentje te genieten van een burgertje en trotseren we de regen. Wat ik, sidestep, overigens zo fijn vind is dat iedereen altijd wat eten mee neemt. Wij regelen de burgers en de drank, maar de tafel staat in de loop van de avond vol met de heerlijkste salades, versgebakken brood, dipjes en toetjes. Zo doen we dat eigenlijk bij elk feestje van elkaar en dat is echt een feestje. We hebben nog de tegenwoordigheid van geest om de tent op te vouwen omdat het weerbericht een storm meldt voor deze nacht van 27 januari. Maar dat storm Kristin letterlijk met orkaankracht onze omgeving zo hard zou raken had niemand bedacht. Wij hebben in onze stacaravan ontzettend veel geluk. De wind komt uit het westen en we liggen net in de luwte van een berg waardoor we zonder schade de nacht door zijn gekomen, behalve dan dat we geen stroom en bijna geen bereik hebben. Het was een beetje spannend vannacht maar gelukkig had ik geen benul van de enorme ravage die Kristin aan kon richten anders had ik niet geweten waar ik naartoe had moeten vluchten. De eerste blik naar buiten bij het ochtendlicht is de 35 jaar oude dikke grote boom van de buurman die omligt en vanaf dan is het een roalercoaster van dagenlang vrienden helpen. We rijden over kapotte stroomdaden langs honderden omgevallen bomen, brokstukken van daken op de weg ontwijkend, het is echt een enorme ravage. We (een hele ploeg lieve mensen) repareren daken, helpen opruimen, zagen bomen door, degene die weer stroom hebben maken eten voor degene zonder, we regelen noodopvang voor degene wiens huis onbewoonbaar is geworden. Het zijn intense maar ook hele mooie dagen, wow wat een bijzonder gevoel dat we elkaar zo helpen. Dat is dus een community voor mij. Je bent er gewoon voor elkaar als je elkaar nodig hebt. Punt. Wij zijn supertrots op ons chaletje die dezelfde avond alweer stroom heeft en langzaam komt het bereik goed terug. De aankomende regen zal nog voor veel overlast zorgen bij velen, rivieren treden nu al buiten de oevers en bij harde wind zitten nog heel veel mensen in spanning. Maar als het zonnetje weer gaat schijnen gaan we er dubbel en dwars van genieten….

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.